| ja składam się z części niespójnych, przeczących sobie nawzajem. jedna mówi "chcę stąd wyjść", druga mówi "ja zostaję". wiem, że to jest męczące, nie tylko dla mnie lecz dla tych, którzy ze mną przebywają. mówią "nie mogę znieść tych twoich humorów i zmian" - pewnie rację mają. bo we mnie jest orkiestra, która grać razem nie daje rady. jedna część zadowolona przyjmuje z pokorą wszystkie zmiany, druga na to "pieprzę, ja nie nadążam, wysiadam". czasami więc zdarza się, że nie wiem czego chcę. jedna część mówi "jest tak dobrze", druga: "jest tak źle". tyle sprzecznych myśli, by czas pozszywać i wyciąć to, co złe, niczym chirurg wycina wyrostek. patrzę czasami na moje dłonie - lewa: młoda, jakby wiecznie wypoczęta, prawa: pomarszczona, spocona i wiecznie napięta. jak sytuacje, w których wychodzi zlość, bo wygrywa z tą drugą stroną, wypowiadam wtedy słowa które bolą.. |
